یاد پسته ی لبانش  چاپ

تاریخ : جمعه 28 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 09:07 ق.ظ

یک روز سر کوچه دلتنگی نشستم

 

هی یاد لبش کردم و هی پسته شکستم

 

 

گفتند که دیوانه شدی فکر خودت کن!

 

فکرم همه او شد ، چکنم با دل مستم

 

 



یاد شیرینش هم دست از سرم بر نمی دارد.

شرار چشمانت  چاپ

تاریخ : دوشنبه 24 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 12:45 ب.ظ


چشمت بــه یکـی اشاره ام سوخت    یکبـــار که نـــه دوباره ام سوخت

 

چشمان تـــــو آتــش و دلم گرفتـــــار     چشمان تـو در شراره ام سوخت

 

درویش شــدم که در نگاهــــت آیـــم      در نیم نظر لباس پاره ام سوخت

 

ققنــــوس مــــــرا نگـــــــاه عشقـــت      ناچار که شد به چاره ام سوخت

 

گفتی که بچشم خود بسوزومت باز؟      یکعمر دلم به " آره " ام سوخت

 

 

به راستی که در آتش چشمانش می سوزم

 

و براستی که در گلستان نگاهش ققنوس وار زبانه می کشم.

 

تا باد چنین بادا !


 

آرمان: با شعرهایم میانه ای خوبی ندارم، ولی این شعر را خیلی دوست دارم.

سوسن چشمانت  چاپ

تاریخ : دوشنبه 17 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 10:30 ق.ظ


درد چشمــــان مــــــــــن از دوری چشمان تو بود


دست من نیست که چشمم همه خواهان تو بود


 

من نه یکباره تــــرا بلبــــل ســــــــــرگشته شدم


چشم ِ سوسن همه در صورت تابان تو بود

ماهی چشمت منم  چاپ

تاریخ : یکشنبه 16 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 04:22 ب.ظ

کاسه به دست آمدم ، بر در چشمان تو


تا به تماشا برم منظر چشمان تو


 

ساحل چشمان تو ، می کشدم مثل موج


غرقه به دریا نمود ، محشر چشمان تو


 

دل که به دریا زدم ، عاشق توفان شدم


تا که رسید قایقم ، بندر چشمان تو


 

آمده ام تا ابد ، ماهی چشمت شوم


غوطه خورم روز و شب ، در بر چشمان تو

 


 

باز هم چشمان تو ، باز هم قصه ی تماشایی ترین چشمه حیات!

پیری و رسوایی  چاپ

تاریخ : جمعه 14 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 12:12 ب.ظ


آخ از این پیری و این رسوایی


آخ از این عشوه گر ِ تنهایی



آبرویی که به عمری گرد آمد


با هوس ریخت شد دریایی



هرچه گفتم که گریبان ول کن


بی پدر می بردم هر جایی



من تن ِ خسته نشانش دادم


او نشان می دهدم لیلایی



می روم هرچه شود بادا باد


بعد ِ امروز رسد فردایی



عمر این خسته بسر آمد، پس


بار دیگر طلبم شیدایی



آنچنان پاره کنم دامن عشق


تا که پیری بکشد رسوایی



 

باز تقریر زیبای استاد کوروش مرا به یاوه گویی واداشت. با عذر بسیار !

بوسه هایت  چاپ

تاریخ : دوشنبه 10 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 01:30 ب.ظ

بوسه ام ده که مداوای غم است


بوسه هر روز اگر دادی کم است


 

از لبت سفره گشا ، بوسه بریز !


بوسه مانند ِ غذای شکم است



از یکی تا به دگر بوسه غمیست


از غمش در دل من دود و دم است



مُردم و زنده شدم تا برسم


گرچه تا پای لبت یک قدم است



دل به درویشی ِ تو مفتخرست


بوسه های ِ تو به من از کرم است


 

 

چشمهایت بجای خود، بوسه هایت چیز دیگریست نازنین!


امروز شروع دیگریست. یکسال دیگر بر عمر عاشقانه ام گذشت. یادش بخیر!

سالگرد عشق  چاپ

تاریخ : سه‌شنبه 4 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 10:18 ق.ظ

حالم امروز خراب است ، خراب        از تب افتاده دل از هر تب و تاب


یادم آمد تــب ِ آن بهمن ســـرد        دفتر ثبت و من و حلقـــه ی زرد


مثل ِ امروز تنــــم داغ تـــــو بود        بلبل عشـــق در ِ باغ تــــــو بود


تا بلــــی گفتی و لبخنـــد زدی        بر دلــم تــا بــه ابـــد بنـــد زدی


تا به دست تو شد آن حلقه ی عشق   دل رها از غم و شد بنده ی عشق


چشمم آن روز که بیمار تـو شد        تا به امـــــروز پرستــار تــو شد


درد ِ امروز نه دردســت مــــــرا         تا توئی مــــرهم دل ، درد چـرا؟


عشقت از گرمی تب داغتر است      داغ این عشق ز پا تا به سر است


حالم امروز خــــــراب است، ولی       با تـــو خوب است که درمان ِ دلی



امروز سالگرد نامزدی من است. اگرچه مریضم و دارم از تب می سوزم ولی لذت آن روز هنوز زیر دندانم است.

بازدم ِ تماشایت  چاپ

تاریخ : شنبه 1 بهمن‌ماه سال 1390 در ساعت 12:59 ب.ظ


هر دم از دیـدن تـــــو بــازدمم تــــازه شود


با نگاهـــت دل ویــران شده ام سازه شود

 

هر دم از چشم تو لبریــــز شود ابـــــر دلم


خاکم از عشق تو سر سبز و پر آوازه شود

 

 

شهرت این دل به چشمان تو است ؛ ورنه نه منی بود و نه آرمانی !!!